අපි නොදන්න පරසතු මල................

බෝල බෝල
පාට පබලු
එක නුලක
බැද ඇති ලෙස
සිතුම් පැතුම්
දුක දොම්නස
සමව විදින
දේ මනුලොව...................
අනග සරින්
එක බැල්මෙන්
ඇති වන බව
සිතනා දෙය
ඇලට දොලට
ගහට මලට
පවා දැනෙන
මෙ අමුතුම
සත්සර හඩ................    

කිරි සයුරින්
එහා එපිට
අහස් කුසේ
ඈත තරුව
පවා දන්න
අපි නොදන්න
සුවද හමන
පරසතු මල.................
..........සචිත් යශෝධ...........

Read more »

සත්තකින්ම වෙන් වීමක් නම් නැ

  ඇගේ දැතින් මගේ දැගිලි එකට බැදී ගීය ඒ බැදීමත් එක්ක වැහි බින්දු වල තිබුණු ලෙන්ගතු කම මට තාමත් මතකයි
ඇගේ ලැමට තුරුළු වුනු මගේ  පොත් මිටිය ඔව් සීතලට උණුහුම හොයපු ඒ අතීතයේ දවසත් අද වගේමයි
මහ පොලොව සිප ගත්තු ඒ අනෝරා වැස්ස එදා වගේමයි එත් කාලය ඉගිලිලා ............

බස් එකේ ජනේලයෙන් පෙනුණු බස්  හෝල්ට් එකේ තිබුණු බැංකුව දිහා මට දෑස යොමුවුනේ   සිතා මතා නම් නෙමේ .........
අතීතයේ වගේම පොත් ගොඩකින් ඔලුවට ලැබෙන පීඩනය මොහොතකට හරි නිමා කරන්නට අපි වගේම තවත්
2 න්නෙක්ට ඒ බැංකුව අද නවාතැන් සපයලා... නමුත් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් අපි සොයා ගීය ලෝකයත් එක්ක ඒ
හැමදේම අතීත මතකයන් වෙලා අපි අපේ ලෝක වල තනි වෙලා ... එත් ඒ බැංකුව එදා වගේම හෙටත් තව තවත් හදවත් වලට තෝතැන්නක් වේවි ..

සමහර බැදීම් තියනවා ජිවිත කාලෙ පුරාවටම නමක් දෙන්න එහෙමත් නැත්නම් එ බැදිම මොකක්ද කියල තෙරුම් ගන්න බැරි
යාලුකමක් සහොදර කමකට එහා ගියපු බැදිම්.. ජිවිතෙ විවිද කාල වල හිතට දැනෙන තනිකමත් එක්ක ඇති වෙන සමහර බැදිම්
ජිවිත කාලෙ පුරවටම හිතෙ තැංපත් වෙලා තියනවා. සමහර බැදිම් වලට දවසක් දෙකක් එහෙමත් නැත්නම් පැයක් දෙකක් තරමට
කෙටි වුනාට එ පුන්චි මතකය ජිවිතේ පුරාම තැම්පත් වෙලා තියෙන්නෙ ඇයි කියල මම අදටත් දන්නෙ නැ. මතකයෙන්
ලොකු කොටසක් එ පුන්චි පුන්චි මතකයන් ගෙන් වෙන් වෙලා මතක පොත ආපස්සට කියවනකොට හිතට දැනෙන්නෙ දුකක්ද
සතුටක්ද නැ එ හැගිමට වචන නැ.

හුදකලාව අරක් ගත්තු ගොඩක් ඈත දවස් වල ඒ හුදකලාව මකන්නට මෙන් හිත පුරා ගොඩ නැගුනු බැදීම් කාලයත් එක්ක හුදකලව
මගෙන් ඇත් වෙන්න වෙන්න ගොඩ නැගුනු බැදිමුත් ඈත් කරලා ලස්සන මතකයක් විතරක් එකතු වෙලා. කාලයක් තිස්සෙ
ඉස්කොලෙ යනකොට කොච්චර නම් එ වගෙ බැදිම් අපෙ ජිවිත වලට එකතු වෙන් ඇතිද කඩෙ අක්කා, හැමදාම හිනා වෙන අයියා,
වැඩට යන මිනිස්සු හැමදම හම්බෙන කොච්ච්රක් හුරු පුරුදු අයත් එක්ක අපි හිතින් බැදිමක් හදා ගන් ඇතිද? එ බැදිම් දැන් අපෙන්
කොච්ච්රක් නම් දුරස් වෙලාද.................

ඈත ගමනක් යනකොට ට්‍රිප් එකක් යනකොට හම්බෙන අය හ්ම්ම්ම් එ අයත් එ මතකයෙ කොටස් කාරයො වෙලා මෙහෙම කියන්න ගියාම
එ වගෙ කොච්චර දෙවල් මතක් වෙනවද......... හැම මතකයක්ම ගොඩක් වටින්නෙ හුදකලාව එක්ක තනිවුනාම කියලා මං හොදටම දන්නෙ
හුදකලවත් මගෙ ජිවිතෙ එක්ක වරින් වර බැදිම් හදා ගන්න හින්දා එ හුදකලාවම ජිවිතෙට ගොඩක් ලොකු පාඩම් කියල දෙනවා කියලා
තෙරුම් යන්නෙ සැහෙන කාලයකට පස්සෙ...
මග තොටදී අහම්බෙන් හම්බෙන පරන පෙම්වතියක් පෙම්වතෙක් එක්ක අතිත දවස් වල වගෙ අයෙමත් බැදිමක් හදා ගන්න බැ එත් එ මතකයන්
කොච්චර ලස්ස්නට හදවත ලග පෙල ගැහෙනවද වයිරයක් නැතුව එ හැම බැදිමකටම සුන්දරත්වයක් දකින්න පුලුවන් කමක් තියනවනම් එ
මතකයන් ජිවිතෙ තව තවත් ලස්සන කරනවා.............
නමක් දෙන්න බැරි නමක් හොයන්නත් නැත් බැදිම් වලට මං හැමදාම ආදරෙ කර කරන්නෙ එවා ජිවිතෙ මතකයන් ගොඩක් ලස්ස්න කරපු හින්දා
කරන හින්දා හරියට හුදකලාවත් එක්ක තියන මගෙ මෙ බැදීම වගෙ ........... හරියට ඈත් එක්ක තිබුනු බැදිම වගෙ එවට කවදාවත්ම
නමක් දෙන්න බැ................................................................. එ හින්දම මං මෙ සින්දුවට ගොඩක් අසා කරනවා
සංසාර පුරුද්දද මෙ හමු විමෙ අරුමෙ
හිමි නොවෙනා බව දැනුනත් වෙන් වීමක් නොමැති......................................

{සත්තකින්ම වෙන් වීමක් නම් නැ}
෴෴සචි෴෴

Read more »

රතු රොස .........

පසෙකින් තිබුන රතු රොස මල් පොච්චියෙ එකම එක රතු මලක් පිපිලා තියෙන්නෙ ප්‍රර්තනා
ගොන්නක අරම්භය සටහන් කල හිමිදිරියට සුබ පතන්නට මෙනි. දහසකුත් හැගුම් මල් පොදි විකසිත වු දිනක
හිරු කුමරු සිය නැවුම් රැස් දාරා එකිනෙකා තුරුල්ව සිටි ඔවුන් වෙත යොමු කලෙ ආශීර්වාද කරන්නාක් මෙන්.
අවදි වු ඇගෙ කොන්ඩය දෙකලවා සිප ගත්තේ සෙනෙහසින්. හෙමිහිට ඇසුනු වතුර බිදු හඩ ඇගෙ ගත සිප ගෙන පොලවට වැටෙන
අයුරු ඔහු සිත තුල පිලිරැව් දුන්නෙ මිල කල නොහැකි වස්තුවක් තම සතු විමේ අවිහින්සක ප්‍රිතිය සිත තොල ඔද්දල් කරමින්.
ලැමද තෙක් වසා සිටි දනහිසින් මදක් කෙටි වු පොරවනය ඈගෙ පිරිපුන් දෙහ ස්බාවය කදිමට ඔප් නංවන්නට සමත් යැයි හැගුනෙ
ඔහුගෙ දැස් මත වු අනුරාගී බැල්මෙන්.

 

සුදු මුදු මද නල
පවසාවී රහසක්
නුබෙ සුවද සමගින්
මා වටා දැවටී.......................
නීල දෙනයන
නුබ දන යුගල මත
හෙලන බැල්මන්
කියනා සුපෙම් කව................
සෙමින් සැලෙනා
සිනිදු මල් පෙති
සිනිදු නැ
නුබෙ පා යුග තරම්......................
අසා ඉමු අපි
හදෙ ගැහෙනා පෙම් රටා
සිතින් සිතුවිලි සයුරෙ
ඈත දුරකට පියබලා
සිනාසෙමු අපි හෙමින්
මුමුනා පෙම් කතා...........................
පතා ආ ලෙස ඈත බවයෙ
එකතු වී අපි
අපෙ ලොකයෙ තනි වෙලා.................
දෙතුන් වතාවක් එකෙනෙකා තුරුල් වු ඔවුන් දවස පුරාම අදරයේ සොදුරු මායිම් හෙමින් පිරිමදින්නට සමත් විය
සිතල නුවරඑලිය  තවත් ඔවුන් එකිනෙකට තුරුල් කරන්නට වුයේ උපරිම රසයක් සොයා යැමට තව තවත් රුකුල් දෙමින්.
පසෙකින් දැල්වෙමින් තිබු පොරනුවෙන් දිස් වෙන ඔවුන්ගෙ රුව තව තවත් ඇයගෙ ලමද තුල හිස හොවාගෙන සිටි ඔහුගෙ රුව
පෙන්වුයෙ විටින් විටයි... හිරු කුමරු අවරට යමින් සද කුමරිය නැගෙනා මනරම් රාත්‍රිය හෙමිහිට උදා වෙමින් පැවතුනා.
ඇතින් ඇසුනු බස්සෙකුගෙ හඩ බල්ලෙකුගෙ උඩු බිරුම් හඩින් මැකි ගියා හෙමින් හෙමින් රාත්‍රිය ගෙවි ගියා.
නැවුම් සුවද විහිදු රතු රොස මලත් එ රත්‍රිය සමගම පරවෙලා ගිහින් තිබුනා...............
 
......................පසුදින පුවත්පත්............

මදුසමය ගත කල තරුන යුවල කාබන් මොනොක්සයිඩ් විස විමකින් මරුට......................

පසු වදන...
සතය සිදු විමක් ඇසුරෙන්.............



සිහිනයකි ජිවිතෙ..

(මෙකත් බලලම යන්න..)

Read more »

සොහොන් කොත්

හද එලියට දිලිසෙන සුදු සොහොන් කොත් යට සැතපෙන මතක සමුදායක විකෘති ජරා ජිරන
වු රූපකායන් කොහෙන්දො ආපු වවුලෙකුගෙ හඩට පොඩ්ඩක් වත් සැලුන් නැ. එහෙමත් නැත්නම් චංචල
වෙන්න තරම් ඉඩක් තිබුන් නැ.
අහස පුරා ඈතට ඔහෙ පවෙලා යන වවුල් තටු ගැහැන රාවය විසිරිලා තියන මනොමය ශරිර වලට දැනුනද කියන්න දන්නෙ නැ.
හෙමි හෙමිට ඇදෙන හං ගොල්ලෙක් ඔලුව ඔබා ගන්න කටුවක් නැති ශොකයට සංතස්තාපයෙන් වගෙ ඉබෙම ඇදිලා ගියා.
අසලින් තියන රේල් පිලි 02ක කවදාවත්ම එකතු නොව්නට කොච්චියකට ගමනාත්තයට යන්න මාර්ගය පෙන්නනවා වගෙම දලුලන සියබලා
ගහෙ කොල අමුතුම රටාවකට සැලුනෙ සුලගෙ තාලය අදුනා ගත්තා වගෙ හැගිමකින්. බල්ලෙකුගෙ උඩු බීරුම් හඩ
පරිසරයෙ තිබු නිහඩ බව බිද හෙලා දැම්මෙ හරියට බලාපොරොත්තු ක්ශනකයකින් බිද වැටෙන කොට ඇතිවෙන වෙදනාව තරම් වෙගයෙන්.
ඇතින් වැටිලා තිබුනු ජංගිය ටිකක් දිරා පත් වෙලා තිබුනත් ලග ලගම තිබුනු ප්‍රිතියෙන් ප්‍රිතිය උදම් වෙලා තිබුනු හැටි පසක් වුනෙ
යක්කුන්ට බය නැති රසස්වාදයක දිරාපත් මතකයක් ලෙසින්. එකවරම මතකයට එන්නෙ නැති ආත්‍රොපොඩාවෙකු ගුලකින් එලියට ආවෙ
උටත් බඩගින්න දැනෙන නිසා වෙන් ඇති. මකුලු දැලක පැටලුනු පුන්චි සතෙක් දගලන්නෙ ජිවිතය ඉල්ලලා කියලා හිතුනත් තව සුලු වෙලාවකින්
උත් මෙ පොලව  යට තියන අජිවි රුප කයන් වගෙ වෙනවා කියලා දැනුනා.

උත් ඔහොම්මම පාවෙල තව කොහෙ හරි ඉපදෙයි මරැයි හැමදාම වෙනවා වගෙ වුනා වගෙ. විසික් කරලා තිබුනු ගල් අරක්කු බොතලෙ
කියන්නෙත් රුපය දිරනා නාමෙ නොදිරනා වගෙ කතාවක් නැත්නම් කොහොමද එක ගල් අරක්කු බොතලයක් කියලා දැන ගන්නෙ.
සොහොන් කොත් අතර තිබුනු පුන්චි දැරිවියකගෙ රුපය අස්තිරි ජිවිතය තවත් පසක් කලා... එ මුකුත් නොදැන අයෙමත් ආපු සුලගට
ලපටි සියබලා දලු සෙමින් සැලෙනවා....

Read more »

කාලය

කාලය අපිට ජිවිතයේදි ගොඩක් දේවල් හිමි කරනවා වගෙම සමහර දෙවල් ජිවිතයේන් සදහටම අහිමි කරනවා.
සිහිනෙකෙන් වත් නොසිතන කිසි විටකත් බලාපොරොත්තු විරහිත වූත් සිදුවිම් දාමයක් දම් වැලක පුරුක් වගේ එකි
නෙක සම්බන්ද වෙලා කිසි දිනක නොපැතු කඩයිම් කරා රැගෙන යනවා මොහොතකට ආපස්සට හැරිලා බලනකොට
සමහර පුන්චි සිදුවිමක් අපිව කොච්චර නම් ඈතකට වෙනසකට ජිවිතයෙ රැගෙන යන්නට සමත් වෙලා තියනවද.
කාලය විසින් ගොඩ නගන මිතු දම් කාලය විසින්ම සුන්දර මතකයක් සදාතනිකව හදවතේ කොනක තැන්පත් කරලා
නොපෙනෙන ඉමකට ගිහිල්ලා .

"සුලගෙ ලෙලෙනා මල් සේ දගපා
අප පාසැල් ගිය කාලයෙ
යාලුවො අද නැත වෙන අය එහි ඇත
කාලය මැව් වෙනසක අරුමෙ"

ලස්සනට ගලා ගෙන යන ගංගාවක් කාලෙකදි වෙලිලා ඉරි තැලිලා යන්නාක් මෙන් ජිවිතය
තුල හමුවෙන යාලුවො ,නැදැයො, නන්නාදුනන, අයත් කාලයෙ තාලයට වෙනස් වෙලා යන්නෙ අපිට එ ගැන හිතන්නවත්
ඉඩක් නොදි.  එත් මතකයන් අපෙ හදවත් පතුලටම කිදා බැහැලා තියනවා කියලා අපිට තෙරෙන්නෙ අයෙත් කාලයකට පස්සෙ එ
පරන යාලුවො මග තොටදි අහම්බෙන් උස්සවයකදි, එහෙමත් නැත්නම් ඉස්සර නිතරම ආපු ගියපු තැනකට පරන පුරුද්දට
ගිය වෙලාවක හම්බුනාම එත් එතකොට පරන කතන්දර මතක් කරලා හින වෙනවා දුක් වෙනව ඇරෙන්න අලුත් මතකයක්
නම් එකතු වෙන්නෙම නැති තරම්. රොස මල් වල තියන ලස්සන බලලා හිනා වෙන පුන්චි සිගිත්තන් වගෙ අතිත මතක සුවද
එක්ක හිනා වෙලා වෙන් වෙනවා ඇරෙන්න ජිවිතය අපිට වෙන ඉඩක් දිලාම නැති තරම්.. එ අතර තුර ජිවිත වලින් සදහටම සමු අරන්
කාලයක් අපි ලගින්ම හිටපු අපෙම අය සදාතනික මතකයන් ගොඩක් එක්ක වෙන් වෙලා යන හැටි..
ජිවිතය..............
නොනවැති ගලන ජිවිතය........
කිසිදා හමු නොවන ඉමක් සොයා ඇදෙන අපුරුව..

මතකයන් වගෙම තවත් බොහෝ සිදුවිම් ජිවිතයේ සිද්ද වෙනවා නෙතගට කදුලක් වැටෙන වාරයක් වාරයක් පාසා
හිතට සිය දහස් ගුනයකින් ශක්තියක් අරගෙන ආඅහු නැගිටින්න පුලුවන්නම් කවදා හරි දවසක ආපහු අතිතය දිහාවට
හැරිලා බලනකොට අපිටම තෙරෙවී ඒ වැටුනු කදුලු වලට වටිනාකමක් ලැබිලා කියලා එදාට අපිට කියන්න පුලුවන් අපි
සාර්තකයි කියලා හැමදාම මුවෙ තියන හිනාවකට වඩා කදුලු අතරින් නැගෙන සිනාවකට තියන වටිනාකම මිල කරන්න
බැ....

පසු වදන - අවුරුදක් ගෙවිලා ගිහිලා අලුත් අවුරුද්දක කඩයිමක ඉන්න මොහෙතෙ මට මෙ ටික අකුරු කරන්න හිතුනා
අලුත් විදිහට හිතන්න අලුත් බලාපොරොත්තු ජිවිතයට එකතු කර ගන්න හිතට සිය දහස් ගුනයකින් ශක්තිය අරන්
නැගිටින්න වැරදිම් නිවරදි කරන්න ලැබෙන හොදම අවස්තවක් තමයි මේ මෙ අවුරුද්ද පුරාවටම මාත් එක්ක හිටපු ඔයාලා
හැමොටම ගොඩක් සිතුතියි..  හැමොටම සුබ නව වසරක් වේවා.......

Read more »

නොණා කකුල පොඩ්ඩක් උස්සනවද ?

සංනිවේදනය එහෙමත් නැතිනම් අදහස් හොවමාරු කර ගැනිම මානව සංහතිය අනිකුත් ජිවින් අතරින් ඉදිරියට 
ගෙන එමට විශාල දායකත්වයක් සැපයු බව නොරහසක්. හියකීන් පණිවිඩ යවමින් විද්යුත් හීය දක්වා නවීකරනය වී
එතනින්ද නොනවති ඉදිරියට ගමන් කරන මානව සංනිවේදනය අද වන විට විශ්වය කරාද පණිවිඩ රැගෙන යැමට
තරම් දියුණුවක් අත් පත් කොට ගෙන ඇති නමුත් එය විදිමත් නිවරදිව භාවිතා කල යුත්තක් . අතීතයේ සිටම සංනිවේදනයෙදි
සිදු වු විවිද අඩු පාඩු කම් නිසා නොමෙකෙන කැලැල් ඉතිහසයේ පිටු පුරා ලියවී තිබේ. ප්‍රෙමය ප්‍රකාශ කරන අදරණිය 
හදවතකට වුව එය නිවරදිව ප්‍රකාශ කොට ගැනීමට නොහැකි විමෙන් එය අහීමි වී යැම වුව සිදුවිය හැකිය.
කලු කපුටෙකු මතට වමනය කොට කලු කපුටන් 7 වමනය කිරිම දක්ව දිව ගිය අපේ ජන කතාව වැරදි සංනීවේදනය ගැන
සියුම් උපහාසයක් මතු කලත් එහී ගැඹූරු අරුතක් පවතී. කට කතා ,බොරු ප්‍රචාර ලොකය උඩු යටි කුරු කල අවස්තාද නැතුවම 
නෙමෙ එමේන්ම විහිලු දුර දිග යැමේන් සිදු වූ මරණයන් ගැන පවා අපට අසන්නට ලැබේ.. අන්තර්ජාලය හරහා සිදුවන චරිත
ගාතන වැනි සිදුවීම්ද සංනීවෙදනයෙ අනිසි භාවිතයන්ය.. කියන්නා කෙසේ කිවත් අසන්නා සිහි බුද්දියෙන් ඇසිය යුතු 
යැයි කියමනක් තිබුනත් කියන්නා හටත් එහි වගකීමක් පවතින බව මාගෙ හැගීමයි..
...................................................
සංනීවේදනය පිලිබදව කියන්නට යන පහත කතා බලන්න එහි හාසයයක් තිබුනත් එහි පවතින යටි අරුත නිවරදිව 
සංනිවේදනය සිදු නොවීමේ ආදීනව මොනවට කියා පායි...

01
මෙ සිද්දිය වෙලා තියෙන්නෙ වෙඩින් වල ෆොටො ගන්න මනුස්සෙයෙකුට .. මිනිහා ලගදී ගත්තු වෙඩිමක ෆොටො 
බැදපු ජොඩුවට දෙන්න හිතා ගෙන පොර අපෙ පොදු ප්‍රවාහන සෙවයට ගොඩ වුනාලු. දන්නවනෙ ඉතින් පොදු ප්‍රවාහන 
සෙවය ගැන පාරත් එච්චරම හොද නැලු කොහොමෙන් කොහොම හරි අපෙ කතා නායකයට චුට්ටක් විතර නින්ද ගිහින් බස්
එකෙම..  ඩයිවර් අයියා ගහපු බ්‍රෙක් පාරකට අපෙ බුවා ලග ලියුම් කවරෙක දාලා තිබුනු ෆොටො ඔක්කොම බස් එකෙ බිම
වැටිලා... දැන් මිනිහා ෆොටො ටික ටක් ටක් ගාලා එකතු කරනවලු ඔකොම එකතු කරලා ගනන් කරලා බලනකොට 
එකක් අඩු හින්දා අයෙමත් බස් එකෙ බිම බලනකොට ඉස්සරහා සීටි එකෙ කොටට ඇදගෙන අඩි උස සපත්තු 2 ක් දාලා
ඉදගෙන හිටපු අවුරුදු  30 ක විතර නොණා ගෙ කකුලට ෆොටො එක පැගිලා.

හත්වලාමෙට ගහපු කලාබෙරෙ කිව්වලු ,
දැන් මොනා කරන්නද අපෙ පොරට ෆොටො එක ගන්නත් ඔනී ගන්න විදිහකුත් නැ ඕනාම හින්දා මිනිහා අර නොණා 
ගාව පොඩ්ඩක් නැමිලා මෙහෙම කිව්වලු.. "නොණා කකුල පොඩ්ඩක් උස්සනවද ? " රවලා බලපු නොණා ටිකක් සද්දෙන්
මෙහෙම ඇහුවලු "ඒ මොකටඩ මිනිහො " දැන් බස් එකෙ හිටපු මිනිස්සුත් අපෙ පොර දිහා බලන් ඉන්නවලු මිනිහා
බය වුනු පාරට මෙහෙම කිව්වලු ".......ෆො ෆො ෆොටො එකක් ගන්න  "  නොණා "!@#!$$@!@#"  ෆොටො එක කෙසෙ 
වෙතත් හොද කම්මුල් පාරක් එක්ක බස් එකෙන් බහින්න වෙලා තියෙන්නෙ මිනිහට ....

02 
ඔන්න අපෙ යාලුවො 2න් නෙක් පොඩි පාටියකට ගිහින් පොඩි අඩියක් එහෙම ගහලා එන ගමන් රැ 12ට විතර බයික් එකෙ
රොදෙක හුලන් ගියාලු. පැත්තත් ටිකක් පාලු පැත්තක් හින්දා ගෙඩරටත් 30 ක්ම් විතර දුර හින්දා 2න්නා කොහෙ හරි 
නවතින්න කියලා හිතගෙන ලග පාත ගෙදරකට ගිහින් පොඩි තට්ටුවක් දැම්මලු.. "අපිට පොඩි කරදරයක් වුනා බයික් එකෙ
 හුලන්ගියා අද රැට මෙහෙ නවතින්න දෙන්න පුලුවන්ද ?" "අනේ මහත්තයො මෙහෙ ගැනු ලමයෙක් ඉන්නවා එ හින්දා 
මෙහෙ නම් බැ" යාලුවො 2න්නට පොඩ්ඩක් වෙරිත් හින්දා තව ගෙදරකට ගිහින් මෙහෙම ඇහුවලු '' මහත්තයා මේ ගෙදර 
ගැනු ලමයෙක් ඉන්නවද ? " ගෙදර අයිතිකාරයාට මල පැනලා මෙ මහ රැ ගැනු ලමයෙක් අහනවා "එ මොකටද මිනිහො ?"
පැනපු ගමන් අපෙ යාලුවා කියාපි "නිදාගන්න මිසක් වෙන මොකටද ?

" !@!#$$%@@!" අන්තිමට 2න්නට ඔලුත් 
පලාගන්න තමයි වුනෙ .................. 


ප.ලි- මෙ දවස් වල බ්ලොග් බලන්න වගෙම ලියන්නත් වෙලාවක් තිබුන් නැ අයෙත් ඉක්මනට හැමොගෙම බ්ලොග් කියවන්න මම
එනවා හොදෙ...........

Read more »

නුපුබුදු තැබිලි මල්

නුපුබුදු තැබිලි මල්
ඇගෙ දන යුගට මන කල්
පැරද සැගවුනු තුල්
කොලපු ඇතුලට පිවිස හැම කල්.......................

කාවයය ගිත මිනිසාගෙ බාවාත්මක හැගිම් අපුර්වතම ආකාරයක ඉදිරිපත් කරන සනනිදන මාද්දයක් ලෙස
ඇත අතිතයෙ සිටම පැවත ආවක් එහි ආරම්බය කවදා කොතනක කොහොම සිදු වුවත් අද වන විට එය ජන සමජය
තුල විශාල වෙනසක් කිරිමට සමත් කම් දක්වනවා කාලයට අනුරුප ලෙස එහි ඇති ගුනාත්මක බවත් වචන රටවත් විවිදාකර
වෙනස් කම් වලට බාජනය වුවා මෙ උත්සහය මා දකින ගිත හ කවි පිලිබදව මගෙ මතය ඔබ හමුවෙ ගෙන එමට දරන
අහින්සක වැයමක්...

ඉහත දැක්වෙන කවිය අතිත නිර්නාමික කවියෙකුගෙ අතින් කියවුවක් සෘංගාරයෙන් රාගය පිලිබදව ලියවි ඇති මෙම
කවිය තුල රාග රසය ඉස්මතු නොවන ආකරයට ලියවි තියනවා. එහි කියවෙන්නෙ
තවමත් පිපිච්චි නැති තැබිලි මල් ඇය නමින් මෙහි අරුත් ගැන්වෙන රුමත් යුවතියකගෙ දන මඩලෙ ඇති රසය එහෙමත්
නැත්නම් ලස්සනට පැරදිලා පිපෙන්නට ලැජ්ජාවෙන් කොලපු ඇතුලට පිවිස සිටින බවයි...

ගිත මව් ගුන ගිත පිය ගුන ගිත දෙශාභිමාන ගිත ආදි කොට ගත් විවිද මතෘකා ඔස්සෙ ලියවි තිබුනත් මම අද බලාපොරොත්තු
වෙන්නෙ සෘංගාරයෙන් රාගය මුල් කර ගත් ගිතයන් ගැන පිලිසදරක යෙදිමටයි...


රාත්‍රියෙ දකින ලදකගෙන් මෙසෙ විමසන තරුනයෙක්

එක අතකින් දෙතන වසා සිටින්නෙ ඇයිද නගො
අඩක් නෙරිය  ඔසවා ගෙන යන්නෙ ඇයිද නගො
හිමියන් නොමැති රැ ගමන් කිමද නගො
අම්බලමෙ නැවති යමුද නගො.....

ඇය නගර ශොබිනියකැයි සිතා අම්බලමෙ නවතින්නට යොජනා කරන තරුනයා හට ඇයගෙන් මෙසෙ පිලිතුරු ලැබෙනවා


එක අතකින් දෙතන වසා බිලිදුගෙ කිරි හින්දා
අඩක් නෙරිය ඔසවා මඩ ගැවෙන හින්දා
රැ යාමෙ බිය නැති ගමන්
හිමියන් පසු පස එන හින්දා......

ඇය එම ආරදනාව ප්‍රතික්ශෙප කරන ආකාරය අපුරුයි නෙද..

දැන් නුතන ගිත දෙසට හැරෙමු

ඔබෙ සුවද පිරුනු පුන්චි කාමරෙ
රතු රොස මලක පෙති හැලි ගියෙ
මට නපුරු වෙනෙ ඇයි දයාවියෙ මෙ කදුලු බින්දු ප්‍රතම ප්‍රෙමයෙ...

සම්පුර්න ගිතයම මෙහි ලිය නොවුනත් මෙහි තෙරුම කෙටියෙන් කියන්නම් අහලා නැත්නම් youtube 
එකෙන් බලන්න මෙහි කියවෙන්නෙ විවාහා දිවියට එලැබ යුවතියකගෙ කන්යා බාවය නැති විම නැමැති සෘංගාරයෙ උච්ච්තම
අවස්තාවට එලැබ ගිය නිදන කාමරයෙදිම පසු කාලින ඇති වු රන්ඩු හා එහි ප්‍රති විපක ගැන..

රාගය පිලිබදව අපුර්වතම ආකාරයක රාග හැගිම් ජනිත නොවන ලෙස ලියවි ඇති මෙවැනි ගිතයන් අතරම ලද බොලද ගිත
බොහොමයක් ජනිප්‍රියත්වයට පත් වි තිබෙනවා නමුත් එවැනි ගිතයන් මෙහි දි යොදා ගෙන කිසිවෙකුටත් අපහසුවකට 
ලක් නොකිරිමට මා සිතුවා.....

වික සිත පෙම් පොකුරු පියුම්
නුබෙ පයට පොඩි වි ගියා දෙන්
පති කුලයට අද මට පිටු පා යන
මගෙ සොදුරු ලදුනෙ

මෙකත් ලස්සන තෙරුමක් සහිත ගිතයක් මෙහි තෙරුම ගිතය රස විදින කල වැටහෙවි....

හදෙ කොතනක හො සිටි නුබ
නිදා නොනිදා මෙන්
බලා අවසර................
http://www.youtube.com/watch?v=2ilQoudHSnU

තම පෙම්වතියගෙ මතකයෙන් එක්ක ජිවත් වෙන තරුනයෙකුගෙ හදවතෙ රාවය මෙම ගිතය තුල මොනවට ඔප් 
නැං වි තියනවා

සද කඩ පහනක කැටයම් ඔපලා
පාවෙන දෙදුනු ලැගුම් ගනි
කැලතුනු රසයක පැන ආ බුබුලක්
අකුරු වැලක් දෙහදක ලියවි


ස්තිර යැයි සිතා සිටි ප්‍රෙමයෙ අස්තිර බව ගැන කියවෙන මෙම ගිතයත් ඉතමත් හොද තෙරුම්ක් සහිතයි FACEBOOK 
හි මෙම ගිතයෙ සම්පුර්න තෙරුම PAGE  එකක තිබුනු බැවින් එහි තෙරුම ඔබ දන්නවා යැයි සිතමි..

මෙවන් ගිතයන් බොහොමයක් ඇති බැවින් අදට මෙතනින් නවතිමි
අවසාන වසයෙන් මෙවැනි ගිත තුල ඇති සැගවුනු අරුත් බොහොමයක් තියනවා රැල්ලෙන් දුරස් වෙලා නියම ගිතයක
සැබැ අරුත් සොයා යන්නට උස්සහ ගන්න ඔබට ජයෙන් ජය යන ගමන් මෙ ගිතයත් රස විදින්න...

Read more »

මාත් අම්මා කෙනෙක් (ගණීකාවක් කියයි)

ලයිමෙ තිබු නිවාස අතුරින් තවමත් නියොන් අලොකයක් දැල්වෙමින් පවතින එකම නිවස ඇගෙ නිවස්නයයි.
නිවසක් යන පරිසමාප්ත්‍ර අර්තයෙන් බොහො ඈත් වු ඇගෙ කුටිරය තුල වු එකම එක වා කවුලුව තුලින්
චන්ද්‍රරා ලොකයට නැහැවි තිබු එකම එක  රතු රොස මල දෙස ඇගෙ දෙනෙත් යොමුව තිබෙ.
අඩවන් දෙනෙත් තුල පවතින අලොකය තාරුණ්යයෙ ජව සම්පන්න බව කියාපායි ඈතින් හමා එන
සුලන් රැල්ල රතු රොස මල තාලයට නලවමින් ඇගෙ අකිකරු කෙස් කලඹ සමග පෙම් බදී.
විටින් විට ඇසෙන බල්ලෙකුගෙ උඩු බිරුම් හඩින් බිදි ඇයගෙ යන සිතුවිලි මාත්‍රනය මුවින් පිට වන සුසුමකින්
පිටවි යන්නෙ කිසිවෙකුත් නොදකින කිසිවෙකුට නොඇසෙන රහසක් සගවා ගනිමින්ය.

ජිවිතය..............................
ඇයට සරදම් කලෙ යන්තමින් වයස 12 සපිරුනු අවදියෙදිම ඇගෙ මව සදාතනික මතකයක් ඉතිරි කොට
ඇය මෙලොව තනි කරමිනි මවත් සමග ජිවතයෙ ගෙවු ඇය  මෙලොව තනි වුවාය.. එතැන් පටන් අද දක්වා 
ගෙවි ගිය කාලය යලි යලිත් වේගයෙන් සිත තුල චිත්‍රනය වුයෙ දෙනෙත් කදුලින් නහවමිනි.
යන්තාම වයස 12 වන විටම ඇය ජිවිතය ජිවත් කරවිම අරබයා සිය ගත ලයිමෙ පිරිමින් කිහිප දෙනෙකුටම
පුද දි අවසානය.. එතනින් අරැබි ජිවිතය තාරුණ්යයෙ ජවය සමග අත් වැල් බැද ගෙන අංක එකෙ ගණීකාව
බවට උසස්විමක් ඇයට දායද කොට ඇත.. තවමත් කෙලි ලොල් බව පහව නොගිය ඇගෙ තණ මත වැතිරෙන
නග්න කය තුලට සිය ජිවිතය උගස් කරන්නෙ ජිවිතය ජිවත් කරවිම සදහා පවතින එකම විකල්පය බැවිනි.


සෙමින් ඇද වැටෙන වැහි බින්දු රතු රොස මලෙ පෙති දොවනය කොට මහ පොලව සිප ගන්නෙ ලොව සදාතනික දහමක්
යලි යලි ප්‍රතිනිර්මානය කරන්නාක් මෙන් යැයි කවියෙකුට කවි සිතිවිලි පහල වුවත් ඇය එ පිලිබදව අංශු මාත්‍ර වු වත් 
සැලකිලිමත් බවක් නොදක්වමින් නිරුවත් ඇගෙ උදරය සිය අතින් පිරිමදින්නට විය.
කපරාදු නොකල ගෙ බිම ඇගෙ දෙපතුල් සිප ගත්තෙ සෙනහසිනි මහා දන සිටු වරුන් ඇ පාමුල දනින් වැටි 
රාගය ඉල්ලන කල්හි රාගයෙ දෙවගන මෙන් ඇගෙ දන යුග මතින් ඔවුන් බව්තිස්ම කල අතිතයෙ 
තත්පර ගනනකට විනඩි ගණනකට ඔවුන් ඇගෙ බැතිමතින් වු බව ඇගෙ හ්‍රර්දය දනි නමුත් දැන් එ කිසිවකින් පලක් නැත..

ඇගෙ කුස තුල ජිවයක් පවති පියෙක් නැති අවජාතක ජිවයක් නමුත් මිනිසත් බවෙ උත්තරිතර බව පසක් කොටමින් ජිවිතයට 
ජිවිතය දෙන්නට ඇය තිරනය කල රත්‍රිය ගෙවි යමින් පවති... වෙශාවක් බඩුවක් ගනිකාවක් ලෙසින් හන්වඩු ගැහුනු ඇගෙ 
ජිවිතය තුල පවතින තිරසාට වු මිනිසත් බව හදුනන හදවතක් සෙවිම මිරිගුවක් පසුපස යන්නක් බැව් ඇ දැනන් උන්නාය
ඇගෙ මුව මත සිනා රැල්ලක සෙයා සනිටුවහන් වි තිබෙනු නියොන් ආලොකයට පෙනෙ එ ඇය ආදරයක් නොලබා
මව් පදවිය ලැබිමෙ කදුලු සිනාවක සෙයාය..  අගමක් නොදත් ඇය ජිවිතයක වටිනා කම කටවත් නොදකින ඇගෙ
කාමරය තුල උපරිම ලන්සුවට තබමින් මව් පදවියට සුදානම් විය.. කොහෙන්දො හමා ආ සුලන් රැල්ල රතු රොස මල
සුනු විසුනු කොට මහ පොලව මත වැටුනු බැව් ඇ නොදත්තාය.....

සිතල හැගුමන් 

හදවත පිපිදිලා 

නොපිදුනු සිතුවිලි 

හිමිහිට පිපිදිලා 

සයනයේ රැගුමන් 

යලි යලි සිහිවෙලා 

අහිමිද ප්‍රේමය 

කදුලැලි  වියැකිලා ..............

නැති මුත් දෙන්නට 

බබසර සුරකිලා

දුන්නොත් නුබේ පෙම 

රකිනෙමි පති වූත ..................

පෙර කල පවකට 

කෙලසුනි මගේ ගත  

අහිමිද මට පෙම 

නැතිදෝ  හිමි සඳ ..............

දෙන්නම් කම් සැප 

මට හුරු පරිදිම 

ඉන්නම් නුබ ලග 

දාසිය විලසින..............

දහසක් සිතුවිලි 

හදවත තෙරපුනා

නුබ ලග වැතිරුණු 

රාත්‍රිය සිහි වුනා

රාගය අතරින් බැදී පෙම 

සිහිවෙලා 

රහසින් මගේ හිත 

හිමිහිට වැලපුනා....................

දහසක් මල් ගොමු 

සිහිනෙක සගවලා

අහිමිද ප්‍රේමය 

සදාකල් මා හට ...............

නුබෙ මතකය

සිතෙ රදවා

ඉපදුනි 

මා පුතු

පියෙක් නැතුවම..............

Read more »

වසන්තය නිමා වෙලා.....

වසන්තයෙ පිපුනු මල් එක දෙක බිම වැටිලා ගී ගයපු කුරුල්ලො කොහොදො හැන්ගිලා
සිතුවිලි ගගුලම වියැකිලා ඉරි තැලිලා  වසන්තය හිතුවටත් කලින් නිමා වෙලා.
වෙනදා රන්චු පිටින් ඉගිලුනු සමනලුන් හිරු දුටු පිනි බින්දු සේම ඇත ඉගිලිලා..
පෙම්වතුනට සිසිල දුන්නු මහ වෘක්ශයන් කොල සෙරම බිම දාලා නිමා වු වසන්තයට හැමොටම
කලින් සුදානම් වෙලා. අඩන මහා පොලව අහස දිහා බලන්  හුල්ලන සද්දෙට දුවිලි රන්චු පිටින් 
ඉගිල්ලිලා එහෙ මෙහෙ අත දුවනවා වියලි සුලග මහා පොලව සිප ගන්නෙ වෙනදා වගෙ ආදරෙකින් නෙමේ.

සිත් යාය හමා ගිය සුවද පිරුනු සිතුවිලි ගගුල දුක් කදුලු වලින් වියැකිලා ගිහින් කොහෙන්දො ආපු 
කාර්යබහුල බවක් පුදින මල් දිහා බලන් ඉන්නෙ පුන්චි පොහොට්ටුව කාලෙදිම මල් සුවද අරන් නොපිපුනු
සිතුවිල්ලක් සේ මල කටුක මහ පොලොව මත සතපවන්න බලාගෙන..
කටුක වුත් නිරර්තක නොවුත් බලාපොරොත්තු විරහිත වුත් යාතාර්තය නම් වු මහා පොදු සාදකය යලි යලිත් සනාත
කරමින් වසන්තය නිමා වෙලා. වෙනදටත් කලින් ඉඩොරය සතුටු සිතින් නිමා වු වසන්තයෙ භුමිය අත් පත් කරගෙන.
තබන පියවර වලකන්නට පෙර මං බලා සිටි ඇනෙන උල් කටු ජයග්‍රහනයෙ ප්‍රිතිය ඉඩොරය එක්කම 
සිනා වෙනවා..
කිසිවෙකුත් නොදකින නොසිතන මහ පොලව යට ඇති මුල බිජයන් අහසින් වැටෙන අසැනි වැස්ස බලගෙන ඉන්නෙ 
අලුත් මල් පොහොට්ටු පුපුදුවන්න හිතාගෙන. නියගලා මලෙහි වු සුන්දරත්වය අත් විදිමින් සිටි සොදුරු හදවත් වලට
අලුත් නියගලා මල් පොහොට්ටු එකක් දෙකක් නෙමෙ දස දහස් ගුනයක් එකතු කරන්න හිතාගෙන..
රොස මල් ගස් වල කටු විතරක් ඉතුරු වෙලා බලන් ඉන්නෙ රතුම රතු මල් පොහොට්ටුවක් හිමින් සැරෙ අයෙමත්
සුවද බෙදා දෙනකන්..

අහස් කුස මහා පොලව දිහා බලාගෙන මොන මොනවද මුමුනනවා ඒ ඉවසපං පමා වෙලා එන වසන්තය වෙනදටත්
වඩා ලස්සනයි කියන්නාක් මෙන්..
දවසක ඉඩොරය නිමා වෙලා අයෙමත් වසන්තය උදා වෙවි . වසන්තය එනතුරා පෙර මං බලා සිටි සමනලුන්
අයෙමත් රන්චු පිටින් ඇවිත් ගී ගයාවි.. වසන්තයෙ අරාදනාවත් අරගෙන අසැනි වරුශාව මහ පොලොව සිප ගන්නකන්
මහා පොලොව බලන් ඉන්නවා.. සිතුවිලි යටපත් කරන් හිටපු හැම පොදු සාදකයක්ම එ වරුශාවෙ දිය වෙලා 
යාවී.. ඇනුනු උල් කටු වලට අයෙමත් උත්තර බදින්නට වසන්තය බලන් ඉන්නවා...
අලුත් මල් සුවදක් අරන් අලුත් දිය දොතක් එක්ක නැවුම් සුලගක වසන්තයෙ පෙර මං සනිටුවහන් වෙවි...

වහින තුරු අසැනි වරුශාව ඉඩොරයට ඉඩ හසර ලබා දෙමින් වසන්තය නිමා වෙනවා..
ඒත් ලගදිම ඉඩොරය නිමා වෙලා වසන්තය උදා වෙනවා සත්තයි...  ගි ගයා නටන්නට සමනලුනට අරාදනාවක්
මල් සුවද එක්ක එවනවා සත්තයි............
ස්තුතියි..................................................................

Read more »

මිහිබට කිරුල

මා මිය යැමට අසන්නව සිටිමි  එයට පෙර කෙදිනක හො විශ්වයෙ ඉතිරිව සිටින  මනුශ්ය වර්ගයාගෙන් අයෙකු ,
සිය මුතුන් මිත්තන්ගෙ ලොකය සොයා පැමිනියහොත් ඔවුන්ගෙ දැන ගැනිම පිනිස පෘතුවියෙ අවසාන පුරුක ලෙස මම 
මෙසෙ ඛේත ගත කරමි.............................

අද තරු වර්ශ 5670 වැන්නෙ 167 වැනි දිනයයි.... 
මා ඔබ අදින් වර්ශ ගනණාවක අතිතයට රැගෙන යමි... 
මෙ අදින් වර්ශ 7000000 කට පෙර කාලයයි අනාගත ලොකයක ජිවත් වෙන මනුශ්ය වර්ගයා වෙනුවෙන් පෘතුවිය
තුල මහා වෙනසක් සිදු වෙමින් පැවතිනි.. මෙ වන විට අප වානර අවදියක් ගත කරමින් ඉතාම ප්‍රතමික අව්දියක සිටියෙමු.
පෘතුවි තලය පුරාවටම සිය අනසක පතුරව මින් සිටියෙ ඩයිනොසරයන් නමින් හැදින් වුනු විශල සත්ව විශෙශයකි නමුත් 
අනාගතයෙ අනසක පතුරවන්නට මග බලමින් සිටි වානරයන්ට මග හසර සලසමින් එක පිට එක නැගුනු තරු කඩා වැටිම්
මෙතෙක් කල් මෙහි කිරුල දැරු ඩයිනොසරයන් සමුල ගාතනය කරන්නට විය..  කාලය ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් ගෙවි යන්නට විය
ගසින් බිමට බට වානරයන් සතුව පැවති කුතුහලය ඔහු බොහො දුර රැගෙන එන්නට සමත් විය. මිහි  බට කිරුල
ක්‍රම ක්‍රමයෙන් හොමො සෙපියන් නැමති අපෙ මිතුන් මිත්තන් අතට පත් විය.... එතැන් පටන් ඔහු මෙ මිහි මත කිරුල පමනක්
නොව මුලු සක්වල පුරාම සිය අන සක පතුරවන්නට විය එයට අනගතයෙ නැවත අප සොයා එන නුබලා එයට සක්ශි දරනු
ඇත. ගල් යුගය ගොවි යුගය  පසු කරමින් රජ්යයන් පිහිටුවමින් අප ආ මගෙ විශ්වය තුල ජනා වාස පිහිටුවිම තෙක්
 සවිස්තර විස්තරයක් මෙ අසල ඇති රොබො හිස තුල තැන්පත් කොට ඇත. 

තරු වර්ශ 3678
එ ඔබෙ මුතුන් මිත්තන් පෘතුවියෙන් පිටත් වු වර්ශයයි මෙ වන විට පරම්පර කිහිපයක් පසු වි ඇති බව අද දිනය දෙස බලන 
කල මට අවබොද වෙ. මෙ වන විට අපට වඩා අලොක වර්ශ බිලියනයක් පමන දුරින් වු  YJBK 2877 මත සර්තක ලෙස 
ජනාවස වි ඇති බව මගෙ විශ්වාසයයි.. සමහරක් විට ඔබ විසින් අප අමතනු ලැබුවත් අපගෙන් ප්‍රතිචාරයක් නොමැතිව දින
කාල වකවනු ගෙවි ගිය බව මාගෙ විශ්වාසයයි.. එකල නිල් පැහැයෙන් දිදිලපු පෘතුවිය නුබලා එන කල රත් පැති ගොලයක් 
ලෙස දිස් වනු ඇත මා සතුව ඇති අවසාන මිනිත්තු කිහිපය තුල එයට හෙතු පාදක වු කාරනා කෙටියෙන්
 මෙසෙ ගොනු කරමි. අප විසින් ක්‍රියත්මක කෙරුනු DNA දාම වෙනස් කොට නව ජිවි ප්‍රෙබෙද නිර්මානය කිරිම තුල 
අප විසින් විසාල වු ජයග්‍රහනයන් ලබ ගත්තෙමු එයට හොදම උදාහරනය ඔබලා සමග YJBK 2877 වෙත යවන ලද 
පියාපත් සහිත බල්ලාය. එහි අරුමයක් ඔබ සතු නොවුවත් සැබැවින්ම බල්ලන් සතුව මුල් කාලිනව පියාපත් නොතිබුනි.
කෙසෙ වෙතත් මෙහිදි අප විසින් නිර්මනය කරන ලද ඉතාම දියුනු මොලයක් සහිත උරගයෙකු වන GHH11 
නමින් නම් කරන ලද ජිවින් විශෙශය N2 වායුව ස්වසනය කරන ලද ජිවින් වර්ගයකි. මොවුන් ඉතාමත් කෙටි කාලයක් තුල
මිනිසාට අභියොගයක් වන්නටත්.. මිනිසාගෙ ග්‍රහනයෙන් මිදි ස්වදින ජිවියකු විමට තැත් කිරිමත් නිසා මොවුන් වද කිරිමට
ඔහුගෙ නිර්මාපකයන් වන අප විසින් තිරනය කරන ලදි. නමුත් එ වන විටත් අප ප්‍රමද වි වැඩි වු බව අපට පසක් වුයෙ.
මෙතෙක් පෘතුවිය තුල අනසක පතුරවමින් සිටි අප හට අභියොගයක් වෙමින් ඔවුන් විසින් නිපදවනු ලැබු රසයනික 
අවි ප්‍රහරයන්ය . මෙ ප්‍රහරන් එල්ල වන තුරුම මෙ බව අපෙන් වසන් කරන්නට තරම් බුද්දියක් එම උරගයන් සතුව පැවති බව
අපට රහසක් විය. මෙම ගැටුමෙදි අප වර්ගයාගෙන් අඩකට වඩා මිය යන්නට විය. අවසානයෙදි අප සතු වු නියුක්ලික් ආයුද 
වලින් ප්‍රහරයක් එල්ල කිරිමට සැලසුම් සකස් විය.. එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඉදි කෙරුනු ජිවිත ආරක්ශක මැදිරි තුල
අප ලැගුම් ගන්නට විය මෙම ප්‍රහරය මුලු පෘතුවිය තුලම විහිද යැමට තරම් ප්‍රබල බව අප දැන සිටියත් එහි ප්‍රබල තාවය පිලිබද
අදහසක් නිවරදිවම අප තුල නොවිය. ප්‍රහරය එල්ල විය GHH11 සමුල ගාතනය විය. නමුත් එහි ප්‍රබල තාවය ඔක්සිජන් 
වායුව සම්පුර්නයෙන්ම දවා ලන්නට සමත් විය... ජිවිත් අරක්ශක මැදිරි තුල තිබු O2 අවසානය සනිටුහන් විමත් සමග
මිහිමත කිරුල දැරු හොමො සෙපියන් සෙපියන් ගෙ ජිවිත  අහිම වන්නට විය. මෙහි සිටි අවසාන හොමො සෙපියන් මා බව
අසල ඇති පරිගනකය සනාත කරයි.. එහි දත්ත නිවරදි නම් මා තව සුලු වෙලවක් තුල මිය යනු ඇත.........
මෙ සමගම මගෙ අවසාන ප්‍රර්තනව ගොනු කරමි.. මිහිබට කිරුල නැවතත් අප වර්ගයා අතට පත් විම කෙදිනක
හො සිදු වෙවා යන්නයි.......................................................

තරු වර්ශ 98987 
YJBK 2877 සිට පැමිනි නුතන මානවයන් පෘතුවිය තුල ගොඩ බැමට සුදුසු ස්තානයක් නිරික්ශ්නය කරමින් සිටි
එහෙත් මෙ වන විට මිහිබට කිරුල හැඩයෙන් කිබුලෙක්ට සමාන වන තියුනු බුද්දියක් සහිත මිනිසා අභිබවා ගිය
උරගයෙක් සතු වු බව  ඔවුන් නොදත්තෙය......................

Read more »

ඇගෙ සිනහව.....

මා තව දුරටත් සිත තුල පැවති චින්ත සන්තාපයට මා සිත යටපත් කරන්නට ඉඩ දි බලා සිටියෙමි.
වෙනදා දකින චමත්කරය අද මුහුදු වෙරල තුල මා නොදුටුවෙමි ඒ අද සැබැවින්ම චමත්කරයක් එහි නොවු
නිසාද නැතහොත් එය මා සිතට නොදැනුනු නිසාද යැයි මා නොදත්තෙමි.
මුහුදු රල වෙනදා මෙන් නොනවතින තරගයක යෙදි සිටි නමුත් එහි වෙනසක් ඇත.. වෙනසක් දැනේ.
ඒ අතිතයේ දවස් වල මෙන් මුහුදු රලට ඔච්චම් කරන්නට මට නොසිතේ සබැවින්ම එයට හෙතුව මා නොදනිමී.
නැතහොත් නොදත්තා මෙන් සිටීමට උස්සහ කරමි. ඇත කොනක පියමනින පෙම්වතුන් යුවලක් මුහුදු රලින් ඔවුන්ගෙ
පා දොවනය කර ගනී. මටත් අතිත මතකයන් මුහුදු රල මතින් දොවනය කර සැනසෙන්නට සිතෙ නමුත් එතරම් කරුනික බවක්
සොබා දහම අපිට උරුම කොට නැත. අවසන් වතාවට ඇය හමු වු මෙ ගල් තලාව මත අපි බොහො දෙ කතා කලෙමු. අතිතතය චිත්‍රනය
කොට සිනා වීමූ නමුත් ඇයත් මමත් දෙදෙනාම දැන සිට එහෙත් සගව ගන්නට උස්සහ කල එ අමිහිරි සත්යයට අපි මුහුන දෙමින් සිටින්නෙමු. 
නැත.... මා තනිවම මුහුන දෙමින් සිටිමි. එදින අපි නෙතු තුල කදුලක සෙයාවක් නොතිබුනෙද ? නැතහොත් එය එකිනෙකාට සගවා ගත්තාදැයි
නොදත් මුත් මුවගට නැගුනු සිනහාව තුල විස්තර කල නොහැකි තරමෙ ශොකී හැගිමක් තිබු බව ඈ මෙන්ම මාද දැන සිටියෙමු.
මතකයන් සමග ඉදිරි ජිවිතය ගෙවා දැමිය යුතුව ඇතත් එයට තවමත් මා සුදානම් නැති බව මා දනිමි. මුහුදු වෙරලෙන් ම නික්මුනෙමි
ඇ තව දුරටත් මා අසල නැති මුත් මා සිත තුල ඇගෙ සිනහවෙන් ජිවමාන වනු ඇත...

පසුවදන...... පිලිකා රොගයකින් මිය ගිය තම පෙම්වතිය වෙනුවෙන් තැවෙන පෙම්වෙතෙකු {සැබැ සිදුවිමක් ඇසුරෙන්}

Read more »

සිහිනයකි ජිවිතෙ

දිනය- 2011.08.23
වෙලාව- උදැසන 8.00 

මම සිහිනය හා යතාර්තය අතර දොලනය වෙමි.. අලොකයෙහි  මරනිය අන්දකාරයෙ සුසුම විද ගනිමි.
හිත තුල පැවති සතුට හිත තුලම ගුලි කරගෙන කදුලු දෙනෙතින් සගවන අසරනයෙකි.
ඇයත් මමත් අතර සිතිවිලි අතර තව තවත් තනි වුනෙමි. ආදරය සහ ජිවිතය අතර මිනුම් දඩු තුල
තව තවත් ඇය සොයන්නට නිරර්තක උස්සහයක යෙදෙමින් සිටිමි. මා වරදකරුද නිවරදිකරුද?,
පිස්සෙක් උන්මන්තකයෙක්, මෙ සිහිනයෙ යතා අවබොදය තෙරුම් ගැනිමට තරම් හැකියවක් මා සිත තුල නැත.
මම අසරන වීමී. කිසිවෙකුත් මගෙන් මෙ ගෙවි යන සිතුවිලි පිලිබදව විමසා සිටියහොත් මා සතුව පිලිතුරක් නැත
නමුත් එක් කටහඩක මතකය මා සතුව ඇත.. " මට මගෙ ජිවිතෙ දෙන්න" "මගෙ හිතෙ ආදරෙ තියනවා මට ඔයාව දැනෙනවා එත් මම අසරනයි"
"මට මගෙ ලොකය හොයා ගෙන යන්න දෙන්න ඔයගෙ මතකය විතරක් මන් ලග තියගන්නම්" "අනෙ මට තවත් කරදර කරන්න එපා"


මම ...
මග බලාන හිටියා
අරලිය මල් වැටුනු පාර දිගෙ
හිතෙ දුක පිරිලා
වැහි බර අහස වගෙ.......

ඇය...
නිල්ම නිල් ඇ දෙනෙත
පොඩි වෙලා වෙනදා වගෙ
සිනවක් නම් නැ 
මා සිප ගත් එ මුවගෙ...........

මම...
මෙ අහන්න
මගෙ හිත අදරෙ පිරිලා
සිබින්න හදනකොටම
මල් වලට කියන්න එපා
සිබින්න එපා සුවද අරන් යන්න 
කියලා........

ඇය...
පොඩි දෙට කදුල එන
මගෙ ඇස් නුබ ලගම තියන්නම්
මගෙ කදුල එක්ක මගෙ හිතත් එවන්නම්
එත් ......
මම තවත් නුබෙ නොවෙ...

දිනය- 2012.09.01
වෙලාව- රාත්‍රි 11.30
(අකුරු බොදවි ඇත.... සමහරක් තැනක පැහැදිලි නොවේ......    )

මා සිතට තව දුරටත් රමණයක් නොදැනෙ මරනීය වේදනවක් ම පමනක් දැනෙමින් පවති.
දවස් කිහිපයක් නොකා නොබි සිටියෙමි.. මා ජරා ජිර්ණ වී සිටිමි කිලිටි වි ඇත මා වත මෙන්ම
ගතත්...................................................... ...........(පැහැදිලිනොවේ).........................................................................................
මතකද? මා සිත තුල උපන් අදරයෙන් මිය යාමට සුදානමින් සිටින්නෙමි. මගෙ ආදරෙ සමග ඔබ ජිවත් වන බව මා දනිමි.
මා මතකය සදා ඔබ සිත තුල රැදෙවා.. අවසන් වතාවට එකම එක එක පුන්චි ප්‍රර්තනාවක් ඔබෙන් අයදිමි මෙය මග අවසාන
ඉල්ලිම බව ඔබට පසක් වනු ඇත.. යලි උපදින මතු බවෙ දී හො මගෙ පෙම්වතිය පමනක් නොවී මගෙ ආදරෙ මගෙ බිරිද වන්නට
නුබට හැකිනම් ............................................................................................................
..................................................
ඉතින් මම දැන් සතුටින් මිය යමි... නුබ මා වෙතට එන තුර සසර ඔබ ලගින් සැරි සරමි..... ඔබට තෙරුවන් සරනයි..
මීට ඔබෙ ආදර අකලංක ...

දිනය 2012.09.27
වෙලාව. නිශ්චිත නොවෙ
කොලයක ලියා ඇති අපැහිදිලි කෙටි සටහනකි.....

මා තව දුරටත් නුබෙ මතකය සිත තුල රදවා චින්තසන්තාපයෙන් වෙලි යන්නට  සුදානම් නැත. 
මගෙ පතිවත නුබ ලග පුද දෙන්නට තරම් වාසනාවන්ත  නොවු බව මා දනිමි. යලිත් අලුත් අරම්බයක් 
සමග නුබෙ කුලුදුල් පෙම්වතිය වන්නට පෙරුම් පුරන්නෙමි. මා නුබ සොයා එන්නට පොරොන්දුවක් වීමී. එය
ඉටු කිරිමට කලයයි මෙ .....
මෙයට..... නුබෙ ආදරී අනුත්තරා....

පසුදින ......
දුම්රිය මැදුරක් තුල.
" ඒ මිනිහා හැමදාම ගැනිට ගහනවලු මහා පව්කරයෙක්" "පව් සිරියාවන්ත කෙල්ල" "එ මිනිහගෙ සල්ලි වලටලු එ කෙල්ලව බැන්දුවෙ "
"මිනිහා කෙල්ලව මැරුවද දන්නෙත් නැ වහ බිව්වා කිව්වට"...................................................


දිනය 2025...
වෙලාව.. උදැසන
(මුහුදු වෙරලක පෙම්වතෙකුගෙ උරහිස  මත ඔලුව තබා ගත් පෙම්වතියක් .....)

"අපි මෙ වගෙම මිට කලිනුත් මෙ විදිහට ඉදලා තියනවා වගෙ මට දැනෙනවා රත්තරන්"
"අපි සන්සාරෙ කවදා හරි මෙ වගෙම හම්බෙලා ඇති" 

(උනුන් තව තවත් එකිනෙකාට තුරුලු විය)

මද පවනක් හදවත මත තිබුනා වගේ 
අදරියක් වී ඇය සෙවනැලි මැව්වේ හදේ 
තරු එළියක් සේ ඔබ ඇයිද ගියේ 
පුන්සඳ කෙලසද දුරස් වුනේ ..............

නෙතු ඇඩුවා හසරැල් මැකුවා

සෙවනැලි මැකුණා පාළුව දැනුනා
දැනුනා තනිකම දැනුනා
බිදුනා ඔබ දුන් ආදරේ බිදුනා ..................

සෙවනැල්ලක් වත් හදතුල යලි නොඑන ලෙසේ
දුර අහසේ පියබා ඔබ යන්නේ කෙසේ
තරු එළියක් සේ ඔබ ඇයිද ගියේ
පුන්සඳ කෙලසද දුරස් වුනේ ................
මද පවනක් හදවත මත තිබුනා වගේ ..............



නෙතු සනසා හසරැල් මැව්නා
නෙතු සනසා හසරැල් මැව්නා
ලැබුනා ඔබ දුන් ආදරේ ආයේ
ලැබුනා ඔබ දුන් ආදරේ ආයේ...................... .

Read more »

වචන නොවු සිතුවිලි...

ජිවිතෙ සමහර අවස්තාවන් තියනවා වචනයන්ගෙන් විස්තර කරන්න බැරි...   සමහර වෙලාවට දැසින් කියවෙන බොහො දෙවල් තියනවා කදුලු වගෙම සිනහවත් වචන වලින් කියන්නට බැරි බොහොමයක් දෙවල්
සිත තුල අපුර්වතම චිත්‍ර මවා පන්නට සමත් ,සොනම්නස දොම්නස , විරහව , සතුට , දුක මෙවා වචන වලට නගන්නට බැ... එ වගෙම නෙත ගැටෙනා අපුරවතම සිද්දින් කොච්චර නම් තියනවද මෙ වගෙ......
ලගදි හියකින් ආපු එ වගෙ අපුර්වතම රුප රාමුන් පෙලක් මම ඔයලත් එක්ක බෙදා ගන්න හිතුවා.. බලන්න මොන තරම් හදවතට සංවෙදි වෙවිද කියලා...............

                                              ලගම නැයො කියන්නෙ නිකන්ද....


                                         

                                           අපි  වගෙම උනුත් ජිවිතය අරා සටනක 

                                                             සංසාර ගත බැදීමක් වගෙ.....

                                                       
                *****************  මං ඉගිලෙන්නයි හදන්නෙ ****************

                                         අද නම් හොරාව අල්ලගන්නවාමයි      

                                         ලෙයෙන් බැදුනු බැදිම්

                                       මෙහෙමත් කරුනාවක්!!!!!!!!

                               සසර වසන තුරු නිවන් දකින තුරු ඔබයි ආදරෙ

                                                  .......  සැබැ මිතු දම.......

                                         අහින්සක හදවත් දෙකක්...

....අම්මයි මායි තාත්තයි....

හිත ඇත්නම් පත කුඩාද?

....අනෙ මටත් කියල දෙන්නකො....

                                                අනෙ අම්මෙ මාවත් එක්කන් යන්නකො

                                               ****   අලි බැදිමක්****

                                       .....මොනාද හලො බලන්නෙ......

කො බලන්න අක්කගෙ මුන.....

යාලුයි අපි යාලුයි

                                        ****   පිය සෙනෙහස****

                                            දුවලා යන්න පුලුවන් නම් ආයෙත් මෙ වගෙ

                                                මෙහෙමත් හිතවත්තු

                                            අමතක කරලමු පැරනි කතා.....

                                       ........  අනෙ මගෙ පැටියො............


ප ලි... වචනයෙන් විස්තර කරන්න බැරි දෙවල් මොන තරම්ද... මෙ පින්තුර ටික හීයකින් එවු ඔශන්කා අක්කට ස්තුතියි......................

Read more »